ในที่สุด วันนี้ก็มาเยือน
-----------------------------------
เมื่อปีที่แล้ว ตอนมาเที่ยวประเทศนี้ เพื่อหยั่งเชิงความหนาว
ว่าจะทนอยู่ได้หรือไม่
.............................
ระหว่างนั่งรถไปบนท้องถนน และเหลือบไปเห็น ประชากรรถรุ่นหนึ่ง
แล่นวิ่งไป-มา โฉบเฉี่ยวให้เห็นหน้าอยู่เป็นระยะ
พลันก็ยิงคำถามหยั่งเชิงใส่พี่ฟิล ว่าที่ฝาละมี (ขณะนั้น)ไปว่า
............................
"รถมินิ ที่นี่ แพงป่าว "
..............................
" no, why?? would you like one "
..............................
ตาเบิกโพลน ถลนออกมานอกแก้ม
..............................
"จริงดิ??"
..............................
"แค่อยากได้ก็ได้จริงเหรอ???"
..............................
บ้าน่า (คิดในใจ)
..............................
" ชอบเหรอ ?? " คำถามที่ถูกยิงตามมาในทันทีที่เห็นอาการดีใจออกนอกหน้าขณะนั้น
..............................
ไม่ชอบละมั้ง แหม .... (ไม่ได้พูดไป แอบคิดเฉย ๆ 55)
..............................
"ชอบสิ ฝันไว้ อยากได้" (โห ไม่ค่อยกระหน่ำเลยกู)
..............................
" i can get one cheap and fix it up for you "
..............................
"really????????"
..............................
"absolutely yes"
..............................
"yes please........"
..............................
"okay , will get one when you come over here next year"
-----------------------------------------------
..............................
นั่นคือเรื่องราว เมื่อกว่า ปีที่แล้ว ที่เกิดขึ้น
..............................
ส่วนเรื่องราววันนี้ ก็คือ
..............................
ไปพบเจอรถคันนี้ จอดอยู่บนเว็บไซต์ ขายของ trademe nz
พี่ฟิลเลยเข้าไปดูข้อมูล และขอไปดูรถด้วยตัวเองเมื่อวันซืน
..............................
จริง ๆ ก็ไปด้วยกันเลยแหละ ไปดูด้วยกัน ว่า ชอบมั้ย
..............................
MINI CLUBMAN 1975 สีเขียว ถูกชนด้านข้างมา
แต่เครื่องเครา ยังโอเคอยู่
ไปดูมา ก็พบว่า เครื่องเค้ายังดี (ตามที่พี่ฟิลบอก)
แต่สตาร์ทไม่ติด เพราะแบตหมด เนื่องจากจอดมาหลายสัปดาห์
..............................
แต่ก็ไม่เป็นไร พี่ฟิลดูคร่าว ๆ แล้วก็ โอเค
รอยแผลจากที่โดนชน เท่าที่สายตาของช่าง เคาะปะผุพ่นสี
ประสบการณ์ 12 ปีแบบพี่ฟิล ประเมิณ ก็...
หนม ๆ น้อง สบาย ๆ พี่จัดให้ (555)
..............................
ก็เลย กลับมาดำเนินการประมูลกัน อย่างสนุกสนาน
มีคนเริ่ม bid กันไว้แล้ว ที่ สองร้อยกว่า จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่
แต่เราใส่กันไปที่ 290 ตอน ทุ่มครึ่งกว่า ของเย็นวันที่ 9 พ.ย.
แล้วก็ทิ้งไว้ ไม่ได้ดู เพราะว่า ปิดประมูลวันศุกร์ที่ 10 ตอน ทุ่ม 40
..............................
ตื่นเช้าวันศุกร์มา พี่ฟิลไปทำงาน เราก็ยังไม่ได้เข้าไปดู
เพราะคิดว่า ถ้าเข้าไปใส่ราคา เดี๋ยวจะกลายเป็น ปั่นกันขึ้นไปสูง ไปกันใหญ่
รอไว้ก่อนดีกว่า
..............................
ด้วยความที่เป็นครั้งแรกของการประมูลของบนเน็ต อ่อนหัดนัก
แต่ก็ยังคิดไว้ว่า จะไม่ให้เกินงบที่ตั้งไว้ที่ 500 เหรียญ
เพราะจริง ๆ แล้ว ยังแอบอยากได้ มินิ หน้า ออสติน มากกว่า คลับแมน
..............................
แต่เพราะพี่ฟิลไปดูมาแล้ว และเห็นว่า ทุกอย่างโอเค ก็เลย
ปล่อยให้พี่ฟิล เป็นคนใส่แต้มสูงสุด ว่าเค้าไหวที่เท่าไหร่
(เราไม่ได้จ่ายเงินหนิ 55 )
..............................
ได้เพื่อนทราย เป็นที่ปรึกษา เนื่องจากเจ้าหล่อนปราดเปรื่องในเรื่องประมูล
เธอบอกให้ชั้นรอที่ 3 นาทีสุดท้าย แล้วค่อย เดาใจคู่ต่อสู้ ว่ามันยังไง
ซึ่งจริง ๆ มันจะมีระบบ ออโต้ ให้เรา set ได้
คือเราต้องวาง maximum เอาไว้ว่า เราจะหยุดที่เท่าไหร่
แล้วใส่เลขนั้นลงไป แล้วตั้งออโต้
ถ้ามีคนมาประมูลสู้เรา ระบบ จะตีกันให้ จนกว่าราคาจะเลยงบเราไป
ระบบก็จะเลิกกันให้เรา ถ้าคู่ต่อสู้ยังประมูลต่อ เค้าก็ได้ไป
เว้นแต่ว่า เราอยู่หน้าจอด้วย เราก็สู้ต่อได้
..............................
ได้เลยเพื่อน เพื่อนสู้ตาย 55
..............................
เราไม่ได้ตั้งออโต้ แต่รอจน 3 นาทีสุดท้าย
แล้วใส่ราคาเข้าไปเท่าที่คิดว่าน่าจะได้
..............................
ใส่ 420
ราคาขึ้นเป็น 425
อ๊ะ ไวมาก
..............................
เราใส่ 430
มันขึ้นเป็น 435 อีก
และไวมากอีกเช่นกัน
..............................
ลองอีกทีซิ 440
มันตีขึ้นมาเป็น 445
..............................
แน่ละ ไอ้เจ้าคนนั้น ต้องตั้งออโต้ ไว้ที่ราคาใดราคาหนึ่งอย่างแน่นอน
ขอบคุณอาจารย์ทราย ที่ให้ความรู้ไว้
..............................
อธิบายให้พี่ฟิลฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วให้เค้าเป็นคนเคาะสุดท้าย ว่าเราจะปล่อยที่เท่าไหร่ดี
ทีแรก กะว่า ยังไงไม่เกิน 500
..............................
แต่พี่ฟิล เล่นไม่หยุด เพราะ พอไปถึง 495
ระบบตีกันต่อที่ 500
เราใส่ไป 505 ก็ยังกันต่อไปอีก
เลยขึ้นไปเรื่อย จนเราใส่ 545 เราบอกพี่ฟิลว่า เราพอแล้วนะ ไม่จ่ายเกิน 550 นะ
ระบบตีกันต่อที่ 550 จนได้
..............................
พี่ฟิลก็ อ๊ะ ไหน ๆ ก็แล้ว ลองอีกซักทีซิ ถ้าเกินนี้ก็ถือซะว่ารถคันนี้ไม่ใช่ของเรา
ก็เลยใส่ไปที่ 555
..............................
ได้ผลฮะ ระบบชะงัก ไม่มีใครประมูลต่อ
แปลว่า เค้าตั้งออโต้ไว้จริงดังคาด
และทุกครั้งที่มีการประมูลต่อยอดกัน เวลาจะ ยืดออกไปอีก 2 นาที
ทำให้ ทุกครั้งที่เราต่อราคาขึ้น เวลาก็ยืดออกมาเรื่อย ๆ
แต่ครั้งนี้ เวลาจบลงที่ราคาสุดท้าย ที่เรา คือ $555
..............................
เลขสวยนะยะ (ทรายประชด)
55 อ๊ะ ไม่ได้หรอก หุหุ
ยินดีกะเพื่อนที่ได้รถคันน้อยเป็นของตัวเอง
แต่ก็ อ๊ะ เดี๋ยวก่อน ราคาที่ได้ 555 น่ะ มันไม่ถึง ราคาตั้ง ที่เจ้าของเค้าใส่ไว้
ทำไงล่ะนั่น
..............................
ทรายบอกว่า ถ้าเป็น อีเบย์ ประมูลจบที่ไหน จบกันที่นั่น
แต่พอเรามาดูเงื่อนไขของเทรดมี ปรากฎว่า
จะมีการต่อรองกัน ระหว่างเจ้าของรถ กะผู้ประมูลได้อีกที
เราก็เลยคุยกันกะพี่ฟิล
เพราะราคาตั้ง มันโชว์ไว้ที่ $700
กะว่า ถ้า พี่ฟิลโอเคที่เท่าไหร่ ก็เท่ากัน
แต่จะรอดูก่อนว่า เจ้าของเค้าจะเสนอเรามาที่เท่าไหร่
..............................
ทีแรกจะโทรหาเค้าเลย แต่รอให้ผ่านระบบ คือ รอเค้าเมล์มาดีกว่า
ซึ่ง วันนี้ สาย ๆ เค้าก็เมล์มา ด้วยราคาเสนอที่ $600
เรียกพี่ฟิลมาดู พี่ฟิลโอ.เค.
ก็เลยโทรไปหาเจ้าของ
..............................
ซึ่งเมื่อวันก่อนที่ไปเจอมา
เป็นน้องผู้หญิง ท่าทางทอมบอย แต่ นิสัยดี ดูจริงใจดี
ก็ถูกใจนิสัยกันตั้งแต่ตอนไปดูรถแล้ว ก็เลยบอกเค้าไปว่า
จะไปรับรถวันนี้แหละ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน
..............................
แล้วในที่สุด วันนี้ ตอนนี้
รถคันนี้ก็เป็นของเราแล้ว
..............................
1975 AUSTIN CLUBMAN 1100
ชื่อรถตามการจดทะเบียน ที่นี่
ตอนนี้ หน้าตาเค้าเป็นแบบนี้อยู่นะ
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
แล้วไว้เรามาดูกันว่า
ที่ปลายทางข้างหน้า.... เค้าจะมีหน้าตาเป็นยังไง อิอิ ^__^